บทกลอนจากอาจารย์ปาณฑิตย์..มอบให้ศิษย์รุ่นเลขไทย

ด้วงเริ่มนำฉ่ำหวานผสานศัพท์
อู้ออดรับระนาดเอกวิเวกเสียง
ทับตระโพนเริ่มขยับจับสำเนียง
ฉิ่งประเดียงยามประจุสาธุการ

จะเลือกสรรพันธุ์มณีสี่สิบหก
เพื่อหยิบยกให้คุณค่ามหาศาล
เจียระไนให้กระจ่างวางบนพาน
ชนกล่าวขานเปรียบมณีนำชีวิต

สี่สิบหาดวงมณีนี้นะหรือ
เอื้อนเอ่ยชื่อด้วยวาจาประกาศิต
เอารักร้อยเป็นสังวาลตระการพิศ
คือเหล่าศิษย์ที่อยู่หว่างกลางดวงมน

ธีระพงศ์หงพรรณจันจีรา
ปัทมารังสิตนรินทร์พหล
สมชายเหละเกษมเปรมกมล
สุดารัชอานนท์นพวรรณ

นัจพรฐานทิพย์ขนิษฐา
พนิดาอรรถวุฒิเสกสรร
ณฐพงศ์แน่งน้อยน้องนุชอนันต์
วรวรรณวิศณุสุดา

พงศักดิ์อดิศักดิ์ศักรินทร์
เกษศิรินทร์ธนากรอรสา
ธราธิปวิไลรัตน์ภัชฎา
อารยามะลิอภิชัย

สุมาลีสุคนธ์สุรชิต
ปิยะนุชเนตรนภิสศิษฏ์พิสัย
ประดุจเพชรพรายพร่างกลางแก่นใจ
สี่สิบหกมณีพิไลกลางใจ"ครู"

แก้วมณีอีกหกเม็ดแก้วเก็จค่า
สิรินาถโสภาเกษร
ณัฐวุฒิสุภาวดีกุศล พร
จะสรรซ้อนหนามเตยได้เชยชม

ศิษย์ของครู "รุ่นเลขไทย" วิไลเลิศ
จะพราวเพริศพรายเด่นเป็นประถม
อีกกี่รุ่นผ่านไปไม่ปรารมภ์
ค่านิยมรุ่นนี่้นั้น......นิรันดร.......

*****************************

หนึ่งบทกลอน..ที่เรียงร้อยจากอาจารย์ปาณฑิตย์ ที่มอบให้ตัวแทนลูกศิษย์รุ่นเลขไทย ที่มีโอกาสได้เรียนกับอาจารย์ ... นำมาโพสท์ให้เพื่อนๆได้อ่าน..ด้วยความรัก..เคารพ..

นำเสนอโดย มะลิ อุทัยรัตน์ ม.6/9